Zieliniec

Zieliniec, położone w enklawie leśnej, na północ od Antoninka, dochodzące do samego Jeziora Swarzędzkiego – obecnie Poznań Nowe Miasto, niegdyś należące do Swarzędza – Nowa Wieś, od 1957 – przyłączone do Poznania.

Osiedle zostało zasiedlone w latach 30. XX wieku przez pierwszych mieszkańców, a działki wydzielono po zakupie ziemi od właścicieli ziemskich takich jak pan Kościński i Majewicz. Teren osiedla od ul. Smołdzinowskiej – przy figurze Matki Bożej Pięknej Miłości, ufundowanej przez mieszkańców Zielińca za ocalenie z pożogi wojennej , dalej ulica Rugijska pod lasem sosnowym, ulice Sarnia, Strzałkowska, Grodnicka i Darniowa. Nowa część powstała w latach 70. XX wieku.

Zieliniec zabudowany jest w większości domami jednorodzinnymi z ogrodami. Największe budowle to młyn wodny nad Cybiną przy końcu jeziora (ul. Sarnia), kościół pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej (ul. Arkońska/Warpińska), oraz willa miejska przy ul. Świętowidzkiej przy torach kolejowych.

Nie ma tutaj dużych sklepów ani zakładów , jedynie Fabryka VW Poznań, przy ul. Warszawskiej/Smołdzinowskiej , na terenie gdzie niegdyś byśa fabryka Tarpanów, przyczepek FUNO, oraz Zakład Odlewniczy BREKERA.

Liczba mieszkańców szacowana jest na ok. 1000 osób. Przez osiedle przebiega linia kolejowa Śląsk-Porty na Kiekrz. Komunikacja miejska to autobus linii 66 do Ronda Rataje, oraz autobus swarzędzki od młyna do Centrum Swarzędza. Drogi utwardzone częściowo, zostało jeszcze dużo do zagospodarowania.

Zieliniec jest takim specyficznym osiedlem ekologicznym, gdzie jest dużo zieleni, lasy sosnowe i brzozowe, teren lekko górzysty, pofałdowany prze morenę czołowa, rzeczka Zielinka, drogi rowerowe, spacerowe, dostęp do Jeziora Swarzędzkiego, raczej dziki stan, ale bardzo naturalny, o zdrowym czystym powietrzu. Cisza i spokój charakteryzują to miejsce.

Autor: Roman Mikołajewicz


MENU